สวัสดีครับ  วันนี้กลับมาพบกันอีกครั้งนะครับผม ^^  ด้วยสภาพสังคมยุคนี้มันช่างเคร่งเครียดจังเลยครับ ไม่ว่าจะดูทางไหนตอนนี้ก็มีแต่ข่าว "การเมือง" ส่วนมากจนแบบว่า "เอียน" ครับผม

           เมื่อวานนี้ผมได้ไปชมเดียวไมโครโฟน ครั้งที่ 8 มาครับผม (ฮาโคตร) ซึ่งเหมาะอย่างยิ่งเลยครับกับสภาพการเมืองที่เป็นแบบนี้ เมื่อมันเครียดก็ต้องหาที่ระบาย (อาจจะเครียดเรื่องค่าใช้จ่ายก่าเดิม แต่ก็โอครับ)  ในการฟังพี่โน๊ต อุดม แต้พาณิชย์นั้น มีหลายอย่างที่สำคัญมากครับผม  อย่างแรก ก็คือดูไม่ต้องเครียด ขำได้กับทุกๆเรื่อง  อย่างสอง ก็คือ ไม่ได้มีเวลาให้หัวเราได้กลับมาคิดเรื่องเครียดๆ เพราะแค่จำมุกที่เล่นนี้ก็ทำเอางงแล้วครับ  อย่างที่สาม ก็คือ ได้เห็นคนในชาติหลายร้อยคน มีเสียงหัวเราะ แบบสามัคคีกันก็คราวนี้แหละครับ   และการไปดูครั้งนี้นับว่าเป็นการไปครั้งแรกของผม แล้วก็คงจะไปอีกเรื่อยๆครับ เพราะชอบมากๆ  ครับทั้งไม่ใช่แค่ตลกครับ แต่ชอบวิธีคิด และการนำเสนอครับ ชอบมานานและ แต่ก็เพิ่งจะได้สัมผัสนี่แหละ

           เรื่องที่ในเดี่ยว 8 พูดและผมชอบมาเลยก็คือ ความเป็น "Thailand only" ที่มีเฉพาะเราๆ เท่านั้นแหละครับที่มี  เช่นๆ ที่จีน ไม่มีขนมจีน มีแต่ที่ไทยนี่แหละครับ กล้วยแขก อินเดียก็ไม่เห็นจะมีขาย ชอบครับชอบ  ทีนี้ลองกลับมาดูเรื่อง "บ้านเมืองเรา" กันบ้างครับ  มัน Thailand Only จนน่าตกใจครับ  ยังไงนะหรือ  ก็ประเทศเราหน่ะครับ อยู่กันดีๆ ไม่ได้มีใครจากภายนอกมาทำอะไรเลยครับ แต่ก็ "ทะเลาะ" กันเอง  ทะเลาะกันจนงงครับ สำหรับคนตามๆอย่างเรา ว่า ไหนจริง ไหนหลอก  มีคนเคยบอกผมว่า "ตอนนี้เป็นกลางไม่ได้หรอก มันต้องเลือกข้าง"  ไม่จริงครับ ผมคนนึงที่ไม่ได้เป็นข้างไหน  แต่ไม่ได้หมายความว่านิ่งเฉย แค่ผมไม่อยากที่จะ "เติมเชื้อ" ให้กับไฟครั้งนี้ ไม่ได้อยากจะเป็นเครื่องมือของใคร  และผมก็ "รักประเทศไทย" นี้ไม่แพ้พวกเขาแน่นอน

           ตอนที่ผมไปรวมพล (เมื่อจบ ร.ด. แล้วเขาจะมีการเรียกรวมพลกันนะครับ) ผมได้อยู่ทหารม้า ซึ่งวันนั้นมีผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง (ขออภัยที่จำชื่อไม่ได้นะครับ) ได้เล่านิทานเรื่องหนึ่งให้ผมฟัง และผม "จำ" มันมาตลอด 

           กาลครั้งหนึ่ง ในโลกนี้ก็เต็มไปด้วยประเทศต่างๆ แบบนี้แหละ  แต่ ญี่ป่น  อเมริกา  กำลังดำเนินก้าวหน้าไปอย่างมากครับ  มากจนน่าอิจฉาๆ ประเทศต่างๆ ก็ต่างอิจฉา  พระเจ้าผู้ดูอยู่จากเบื้องบนเห็นดังนั้น  เป็นว่าประเทศพวกนี้จะสบายเกินไปแล้ว ท่านจึงติดส่งอุปสรรคมาให้คิดแก้ปัญหากันบ้าง  เริ่มจาก ญี่ป่นก่อนเลยครับ  เนื่องจากความเจริญกันมา อากาศดี หญิงน่ารัก(อันนี้คิดเองนะครับ) คนฉลาด ขยัน พระเจ้าเห็นก็แบบว่า โอ้ววว มันจะดีไป   เอานี่ไปกินซะ  แผ่นดินไหว  สึนามิ  ภูเขาไฟระเบิด .........เมื่อพระเจ้าไปดู อเมริกาบ้าง  โอ้ววววว  I GOD ด ทรัพยากรเหลือแหล่  คนมีความรู้มากมาย วิทยาศาสตรืเจริญก้าวหน้า  สิ่งๆต่างๆเจริญอย่างรวดเร็ว   เอานี่ไป  ฮอริเคน  ทอร์นาโด  พายุใต้ฝ่น   โอเคครับพระเจ้าจัดการให้เท่าเทียมกันซะบ้าง   แต่........เอ๊ะ พระเจ้าเหลือบไปเห็น  ประเทศหนึ่ง  น้ำดินอุดมสมบูรณ์  อากาศสบาย ฝนตกตามฤดู  ไม่ร้อนไป  ไม่หนาวไป  ประเทศก็เป็นรูปขวาน  โอ้วววว น่าอยู่มากกกกกกกกกกกกกกกก   แต่ไม่ได้ ไม่ได้ ต้องเท่าเทียม  พระเจ้าก็เลยส่ง กลุ่มคนลงไปละกันคราวนี้  "เอาคนไทยมาอยู่ตรงนี้ละกัน" ....... งง .....งง  ตอนแรกผมก็งง เอาคนไทยมาอยู่แล้วไง  แต่พอคิดมาซักพักเลยเข้าใจว่า อ๋อ เดี๋ยวมันก็ ตีกันเอง แบบนี้ไง   .........เออ เว้ย จริงๆ  คนอื่นไม่ได้มายุ่งเลยครับ  ตีแมร่งกันเอง ........เฮ้ออออ~ 

         สุดท้ายนี้ก็เอางานนี้มาแปะแล้วกันนะ  เผื่อจะเข้ากับการเมืองบ้าง ปฏิวัติ หรือ ไมปฏิวัติ  ผมไม่รู้ข้อดีข้อเสียมากมายครับ เพราะเท่าที่มุมของผมที่รู้นั้น มันไม่ได้ดีเลย แต่มุมของใครมันอาจจะดี (มั้ง) ขอแต่ว่า .....อย่างเอาประชาชนอย่างเราเป็นเครื่องมือเพื่อผลประโยชน์พวกคุณๆ เลยครับ  พวกผมมัน เหนื่อยใจ และกาย มากแล้ว !